Są takie dni, kiedy liczby naprawdę cieszą. 
I dziś jest właśnie taki dzień.
Wyniki egzaminu ósmoklasisty przyniosły nam dużo radości, dumy i wzruszeń. Jesteśmy bardzo szczęśliwi i bardzo dumni z naszych Ósmoków, już Absolwentów NZSP Pro Novo!
Ale wiecie co?
Ta duma nie zaczęła się dziś.
Ona zaczęła się dużo wcześniej.
W codziennych rozmowach, w małych krokach, w pokonywaniu trudności, w budowaniu pewności siebie, w słowach: „Jeszcze nie umiem, ale spróbuję”.
Bo choć cieszymy się z wyników (i to naprawdę bardzo! 
), to mamy też świadomość, że egzamin nie mówi wszystkiego o dziecku. Nie mierzy jego wrażliwości, odwagi, poczucia humoru, życzliwości czy drogi, którą przeszło, żeby znaleźć się w tym miejscu.
), to mamy też świadomość, że egzamin nie mówi wszystkiego o dziecku. Nie mierzy jego wrażliwości, odwagi, poczucia humoru, życzliwości czy drogi, którą przeszło, żeby znaleźć się w tym miejscu.Każdego roku spotykamy inną grupę młodych ludzi. Z innymi talentami, możliwościami, doświadczeniami i wyzwaniami. I wiemy, że to ma ogromne znaczenie.
Wiemy też, że pracujemy z dziećmi o bardzo różnych potrzebach, również ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. I właśnie dlatego tak często najmocniej wzruszają nas nie najwyższe procenty, ale historie stojące za nimi.
Bo czasem czyjś wynik jest efektem ogromnej pracy, przełamywania lęków, wielu małych zwycięstw, których nie widać w tabelach i rankingach.
Dziś cieszymy się więc z liczb, ale jeszcze bardziej cieszymy się z ludzi.
I trochę… tak, pozwolimy sobie na odrobinę dumy.
Bo te wyniki po raz kolejny przypominają nam, że nasza droga ma sens.
Że szkoła bez ocen może dobrze uczyć.
Że praca oparta na relacjach ma sens.
Że można stawiać na dobrostan, uważność i jednocześnie mieć bardzo dobre wyniki.
Że można robić szkołę trochę po naszemu i widzieć, jak dzieci rosną – nie tylko w procentach, ale przede wszystkim jako ludzie.
Dziękujemy naszym Ósmoklasistom za ich pracę, wysiłek i zaufanie.
Dziękujemy Rodzicom za to, że idą tą drogą razem z nami.
I dziękujemy sobie nawzajem – bo takie chwile przypominają nam, dlaczego robimy to, co robimy.
Dziś jest dużo radości.
I bardzo dużo dumy.